سیره عملی و رفتاری

اظهاراسلام حضرت خدیجه

خدیجه درهمان دوران دعوت پنهانی (سه سال اول) اسلام خود را اعلام کرد. ابویحیی بن عفیف ازپدرش و اوازجدش عفیف، که تاجرمشهوری بود روایت کرده که وقتی پای به مسجدالحرام نهاد با منظره ای شگفت روبه رو شد او سه نفر را در حال نمازخواندن دید. از ابن عباس درباره کردار آنها پرسید. گفت: نفر نخست مدعی نبوت است، مرد پشت سرش علی وآن زن هم همسر محمد صلی الله علیه و آله و سلم خدیجه است. غیراز اینها کسی را براین آیین سراغ ندارم.
حضرت علی(ع) خود خاطره آن روزها را چنین بیان می کند:” لم یجمع واحد یومئذ فیالاسلام غیررسول الله وخدیجه وانا ثالثهما اری نورالوحی والرساله اشم ریح النبوه.”کسی آنروز دراسلام جمع نشد غیرازرسول خدا، خدیجه و من سومین آنها بودم. نوروحی و رسالت را می دیدم و بوی نبوت را به مشام احساس می کردم.
وجود شخصیتهایی چون ابوطالب و خدیجه، به این دلیل که دارای موقعیت برتراجتماعی بودند، ازبار فشارهای روانی و ظاهری مشرکان علیه آیین نوپای محمدی صلی الله علیه و آله و سلم تا حدود زیادی می کاست.ابوطالب به خاطراینکه بتواند همچنان به یاری رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم ادامه دهد ایمان خویش را پنهان داشت وموقعیت اجتماعی و قبیله ای خود را حفظ کرد.اما خدیجه با شهامت تمام همراه علی(ع) دراعلام موجودیت جامعه کوچک اسلامی شرکت جست و ازموقعیت اجتماعی خویش چشم پوشی کرد.
برگرفته از کتاب بانک کتب و مقالات حضرت خدیجه کبری علیها السلام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *