از دیدگاه اهل بیت

حدیث نقل عایشه در مورد خدیجه

با خود گفتم:دیگر از این پس هرگز به بدی اورا یاد نخواهم کرد (۵) . و در روایت اربلی در کشف الغمه اینگونه است که علی علیه السلام فرمود:روزی نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم نام خدیجه سلام الله علیها برده شد و رسول خدا(صلی الله علیه و اله)گریست.عایشه که چنان دید گفت: «…ما یبکیک علی عجوز حمراء من بنی اسد؟فقال صدقتنی اذ کذبتم و آمنت بی اذ کفرتم ، و ولدت لی اذ عقمتم ، فقالت عایشه: فما زلت اتقرب الی رسول الله-صلی الله علیه و آله-بذکرها» (۶) یعنی چه گریه ای است که برای پیرزنی سرخ رو از بنی اسدمی کنی؟
رسول خدا فرمود: او مرا تصدیق کرد هنگامی که شمات کذیبم کردید.و بمن ایمان آورد در وقتی که شما کافر شدید. و برای من فرزند آورد که شما نیاوردید!
عایشه گوید:از آن پس پیوسته من با یاد خدیجه و با نام او به رسول خدا تقرب می جستم.(و هرگاه می خواستم رسول خدا بمن توجه کرده و به سخنم گوش دهد سخنم را با نام خدیجه شروع می کردم).
برگرفته از کتاب بانک کتب و مقالات حضرت خدیجه کبری علیها السلام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *