اخلاق و فضائل

حضرت خدیجه بانوی عرب

خدیجه بنت خویلد زنی بود دارای نام و مورد احترام همه قبیله خویش. در زمانی که دختران را زنده به گور می کردند، و بیشتر زنان بردگانی بیش نبودند، در دوران تاریک جاهلیّت اعراب، خدیجه توانست با اخلاق نیک و بزرگواری و بزرگ منشی، و از سویی ثروت فراوان، در میان زنان قریش و دیگر قبایل برتری یابد؛ آن گونه که او را «ملکه عرب» و «سیده بطحا»۸ لقب داده بودند؛ زنی اندیشمند و فهیم که لیاقت همسری با گل سرسبد پیامبران، حضرت محمد صلی الله علیه و آله وسلم ، و مادری سرور زنان عالم، حضرت فاطمه زهرا علیها السلام را دارا بود. همسری فداکار و عفیف که در راه محبت پیامبر از همه کس و همه چیز خود گذشت و همه امکانات و توانمندی های خود را وقف پیامبر اسلام و مکتب او کرد.
یوسف حجاز
ای خدیجه، تو نشان دادی که می توان در میان همه تاریکی ها و جهالت ها درخشید. به ما آموختی که می شود در تاریکی ها پرنور بود. می توان چون شمع تمام هستی خود را در طَبَق اخلاص نهاد و سوخت و به دیگران روشنایی داد. به ما یاد دادی که دل می تواند پر از نور هدایت شود، هرچند گرداگرد انسان را پلشتی و پلیدی فرا گرفته باشد؛ می توانیم دل به کالای بی ارزش دنیا نسپریم، و هرچند ثروتمندترین مردم باشیم، اسیر مال اندوزی و مال پرستی نشویم. تو دنیای بی ارزش را بخشیدی و یوسف زیبای حجاز را از آنِ خویش ساختی.
برگرفته از کتاب بانک کتب و مقالات حضرت خدیجه کبری علیها السلام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *